Motivatie 2016-11-12T15:43:00+00:00

Motivatie

Voor mensen met complexe intensieve ondersteuningsvragen (CISN) is het leven lang niet eenvoudig. De kwaliteit van hun leven laat anno 2016, nog flink te wensen over. Niet alleen vanwege hun eigen stoornis, beperking en handicap, maar juist ook door de invloed van het medisch-sociale domein met in de hoofdrol een diversiteit aan professionals. Een krachtenveld waarop zij zijn aangewezen, hun leven lang, dag in dag uit. We moeten naar een inclusieve samenleving waar iedereen ertoe doet en mee kan doen. Maar hoe ontstijg je je diagnose en hoe word je meer dan een opteslsom van problemen? Gefragmentariseerde zorg is aan de orde van de dag. De onderlinge samenwerking tussen betrokkenen is vaak niet optimaal. Met name de samenwerking tussen ouders, zorg en onderwijs moet beter (mogelijk gemaakt) worden.

Zorg en onderwijs voor mensen met CISN leidt te vaak tot verarming van hun leven in plaats van verrijking. De schraalheid treft niet alleen de doelgroep zelf, maar ook de mensen om hen heen. De systeemwereld en de menselijke wereld liggen verder uit elkaar dan ooit en ondanks een tomeloze inzet van veel mensen, wordt de plank te vaak misgeslagen. Dit leidt tot verlies in sociaal en economisch opzicht. Recente wetswijzigingen, transities en bezuinigingen, bieden vooralsnog geen oplossing.

Het imago van de doelgroep mensen met CISN, is de afgelopen 15-20 jaar aanzienlijk veranderd. Van afhankelijke mensen met beperkingen, die slechts goede verpleging en verzorging nodig hebben, werden zij mensen met een stem, met mogelijkheden en met recht op kwaliteit van leven (QoL).Hoe dit vorm te geven, is nog steeds een probleem. In dezelfde jaren is de kennis over én voor deze doelgroep toegenomen. Het gaat om evidence based kennis (wetenschappelijk verantwoord), ervaringskennis (ouders) en practice based kennis (professionals). De brede beschikbaarheid hiervan moet de QoL ten goede moeten maar helaas komt de kennis onvoldoende bij de doelgroep zelf terecht. De kennis wordt óf niet óf versnipperd toegepast. En hoewel de status van wetenschappelijke kennis duidelijk is en deze kennis wordt gehonoreerd, is de waardering van ervarings- en practice based kennis daarentegen minder expliciet. Het gebruik ervan is vaak organisatie- en persoonsafhankelijk. Dit is ondermeer te verklaren doordat het in deze sector, in tegenstelling tot andere branches, nog steeds ontbreekt aan goede richtlijnen, aan een werkstandaard en aan een eenduidige werksystematiek. Kennis wordt daardoor niet optimaal benut. Het is dus de hoogste tijd voor standaardisering van kennis op doelgroepniveau, dat structureel ruimte biedt aan individueel maatwerk. Mede gezien de nieuwe taken en verantwoordelijkheden van gemeenten is hier extra haast bij. Inzet van deze nieuwe koers betekent een ‘overstijgende’ procesinnovatie, die eveneens overstijgend gefaciliteerd moet worden met mensen en middelen.